STRANGER WORLD!

Everything is BLUE:)

WHY?
شنبه 16 تیر 1397 | 08:36 ب.ظ
بعضی وقتا خیلی فکرمو مشغول میکنه...

سالای پش،همه چی برام سخت بود،زندگی...درس...شرایط...

خیلی توی فازای افسردگی و متنای دپ و اینجور حرفا بودم.

الان  که داشتم پستای قدیمیمو نگاه میکردم پستایی رو دیدم که فکر نمیکردم خودم گذاشته باشمشون

اون پستایی که توشون نوشته:

"دیگه نه گریه میکنم
نه زار میزنم
نه میخندم
نه ساکت
دیگه ازین به بعد هر اتفاقیم ک بیوفته
فقط یه لبخند:)"

یا مثلا:

"هر بار زمین خوردم،آره...بقیه زمین زدنم!
اما من بلند شدم و الان محکم تر از همیشه راه میرم"

یا اینجور چیزا...از این متنا که میگن من خیلی قوی شدمو دیگه نمیشکنم...

دارم به این فکر میکنم که...آره من اون موقع اینجوری بودم...

همیشه خشن و عصبانی،همیشه در حال ورجه وورجه و استوار،از اون شیطونا،عاشق تیپای پسرونه،اخلاق پسرونه،لحن پسرونه،قویه قوی!کسی که هیچوقت زمین نمیخورد،کسی که هیچوقت نمیشکست،هیچوقت گریه نمیکرد تا غرورش نشکنه!

اما الان چه خبره؟

چرا همه چیز انقدر تغییر کرده؟

چرا من الان انقدر راحت زمین میخورم و انقدر راحت میشکنم؟چرا همش دارم گریه میکنم؟چرا دیگه قوی نیستم؟

اون موقع ها حالم واقعا بد بود...ولی الان که خوبم!؟الان که خوشبختم!؟

الان جوری شدم که وقتی خودمو با دو سال پیش مقایسه میکنم،جز اسمم هیچ شباهتی نمیبینم!؟

شاید خنده دار باشه،ولی انگار الان واقعا بزرگ شدم!

یا به عبارتی الان "دختر" هستم!

چه خبره زندگی...هاع؟

چرا انقدر تغییر؟من نمیفهمم...

   
DEAR STRANGER...! | کـامـنـت()